ព្រះពុទ្ធឱវាទបីប្រការ

ទុកជាសាសនាព្រះជិនស្រី

ប្រដៅសត្វលោកទាំងប្រុសស្រី

បានសុខសួស្តីដូចប្រាថ្នា

។

ទីមួយហាមសាងអំពើរបាប

លាមកឆ្អេះឆ្អាបគ្រប់អាត្មា

ដូចជនជាប់គុកគួររអា

បានមានផល្លាគួរស្មាលា

។

កុំសាងអាក្រក់នាំក្តីទុក្ខ

បាបជាជង្រុកកម្មវេរា

បីដូចស្រមោលយើងគ្រប់គ្នា

តាមគ្រប់វេលាទាំងយប់ថ្ងៃ

។

ទីពីរត្រូវសាងអំពើល្អ

កុសលបវរអចិន្ត្រៃយ៍

សន្តោសសង្គ្រោះអធ្យាស្រ័យ

ការមានតម្លៃត្រូវខ្ញីឃ្មាត

។

សាងល្អជាថ្នូរដូរយកសុខ

ជាស្បៀងកប់ទុកកុំរវាត

ជាតិនេះជាតិក្រោយគ្មានទុក្ខបៀត

បុណ្យជួយគ្រប់ជាតិដល់និពាន

។

ទីបីអប់រំទូន្មានចិត្ត

ឱ្យល្អប្រណីតមិនបំពាន

កុំល្មោភចង់បានមិនខ្មាសអៀន

សន្តោសត្រូវរៀនមានមេត្តា

។

ចិត្តជាប្រមុខជាប្រធាន

ទប់ចិត្តទើបមានក្តីសុខា

កុំបីភ្លើតភ្លើនក្នុងទោសា

ពាលាមោហាអបាយមុខ

។

ឱវាទទាំងបីត្រូវចងចាំ

ធ្វើតាមបណ្តាំព្រះផ្តាំទុក

គ្រប់ពេលវេលាជាត្រីមុខ

យើងពិតបានសុខសាន្តរៀងអើយ

ដោយ ភិក្ខុ វ៉ង់ សុភស្ត
ខ្ញុំបាទ ឈន់​ សុទ្ធិពង្ស បានទទួលការអនុញ្ញាតឱ្យផ្សាយបទកំណាព្យនេះពីព្រះតេជគុណ
ហើយ

ខ្ញុំបាទជាអ្នកកវីថ្មី

មានរឿងចង់ស្តីប្រាប់យាយតា

ព្រមទាំងមីងមាគ្រប់គ្រួសារ

ដើម្បីដឹងសារៈសំខាន់

។

យើងជាខ្មែរមិនស្រឡាញ់ខ្មែរ

នាំគ្នាងាកបែរទៅតៃវ៉ាន់

កូនស្រីខ្លួនស្មើនឹងអាត្ម័ន

ឃើញថៃតៃវ៉ាន់លើកឱ្យភ្លាម

។

ស្រីខ្មែរនៅឯបរទេស

មិនដែលផុតជៀសការគម្រាម

គេមើលថោកខ្មែរជ្រៅដល់ឈាម

អស់ពួកអាសៀមខ្លាំងណាស់ដែរ

។

ថ្វីបើតែនៅក្នុងកំណាព្យ

គេតែងជាកាព្យឱ្យស្អប់ខ្មែរ

តើព្រោះហេតុអ្វីយើងនៅតែ

នាំគ្នាដង្ហែលើកកូនឱ្យ

។

ដោយៈ ឈន់ សុទ្ធិពង្ស

ខ្ញុំបាទសូមគោរពមកដល់

លើកដៃតម្តល់លើសិរសា

ចំពោះមីងមាលោកយាយតា

សូមប្រោសមេត្តាតាមដានស្តាប់

។

សូមលើកយកពីគុណមាតា

នៅក្នុងតម្រាច្រើនសែនច្បាប់

គុណមាតាមិនអាចរ៉ាយរ៉ាប់

ខ្ញុំបាទសូមប្រាប់ថាច្រើនណាស់

។

មាតាមាតុប្រែថាម៉ែ

បកស្រាយជាខ្មែរបានន័យច្បាស់

អ្នកឱ្យកំណើតទាំងក្មេងចាស់

សូមលោកអង្គម្ចាស់បានជ្រាបន័យ

។

តទៅខ្ញុំបាទសូមនិទាន​

ពីកូនដែលមានចិត្តអប្រិយ

តវ៉ាម៉ែខ្លួនដោយសម្តី

ហ៊ានទារហ៊ានស្តីសុំលុយកាក់

។

​​ (កូន)

ម៉ែអើយ ! លោកម៉ែពេលប្រើខ្ញុំ

នូវការធំដុំកុំភ្លេចប្រាក់

ខំធ្វើការម៉ែដោយទុកដាក់

ទើបកូនសុំប្រាក់ពីលោកម៉ែ

។

ទោះបីប្រើកូនឱ្យលាងចាន

ខ្លួនប្រាណកូនបាននឿយហត់ដែរ

អញ្ចឹងទើបកូនសុំប្រាក់ម៉ែ

ថាតើលោកម៉ែឱ្យឬអី​ ?

។

(ម៉ែ)

ឱ ! កូនសំលាញ់មាសម៉ែអើយ

ចុងកុំព្រងើយខ្ជិលពេកក្រៃ

កូនខំធ្វើការឱ្យពេញដៃ

កូនចង់បានអ្វីម៉ែឱ្យបាន

។

ប្រាំបួនខែកន្លងផុតទៅ

កូនម៉ែមាសពៅផ្ញើខ្លួនប្រាណ

គេងលក់ក្នុងពោះយ៉ាងសម្រាន្ត

ម៉ែមិនដែលបានគិតប្រាក់ឡើយ

។

ពេលកូនធំឡើងម៉ែឱ្យបៅ

ថ្នាក់ថ្នមកូនពៅមិនកន្តើយ

បីកូនឱ្យគេងលើពួកខ្នើយ

បក់ឱ្យរហើយខ្លាចកូនក្តៅ

។

សត្វរុយស្រមោចជាសត្វល្អិត

មិនឱ្យមកជិតកូនមាសពៅ

បីរូបកូនមកថ្នមលើភ្លៅ

សុំកូនមាសពៅបានក្តីសុខ

។

ពេលកូនត្រូវការរៀនសិក្សា

ម៉ែខំធ្វើការពេញបន្ទុក

ទោះបីរងាក្តៅរងទុក្ខ

ម៉ែខំសំរុកធ្វើចំការ

។

ខ្លាចកូនពិសីអត់ប្រាក់រៀន

ទោះខ្លួនអត់ខ្លានមិនដែលថា

ឱ្យតែកូនរស់បានសិក្សា

នោះក្តីប្រាថ្នានៃដួងចៃ

។

ពេលកូនសំរេចការសិក្សា

ម៉ែរកសង្សារឱ្យកូនថ្លៃ

ចង់បានកូនអ្នកណាសូមស្តី

បារាំងខ្មែរថៃម៉ែរកឱ្យ

។

មិត្តអ្នកអានជាទីគោរព កំណាព្យនេះតែងឡើងដោយហេតុការណ៍ពិតប្រាកដមួយ

ក្នុងសង្គមខ្មែរយើងនាបច្ចុប្បន្ននេះ ខ្ញុំបានជួបគ្រួសារមួយហើយគាត់មានកូនប្រុស

ម្នាក់ពេលគាត់ប្រើ​​​​​​​ឱ្យធ្វើការកូនតែងតែទារប្រាក់ពីគាត់ទើបកូននោះធ្វើការដោយ

ហេតុតែកូននោះចង់បានប្រាក់ទុកទិញហ្គេមលេង។

ឈន់ សុទ្ធិពង្ស