|
ព្រះពុទ្ធឱវាទបីប្រការ |
ទុកជាសាសនាព្រះជិនស្រី |
|
|
ប្រដៅសត្វលោកទាំងប្រុសស្រី |
បានសុខសួស្តីដូចប្រាថ្នា |
។ |
|
ទីមួយហាមសាងអំពើរបាប |
លាមកឆ្អេះឆ្អាបគ្រប់អាត្មា |
|
|
ដូចជនជាប់គុកគួររអា |
បានមានផល្លាគួរស្មាលា |
។ |
|
កុំសាងអាក្រក់នាំក្តីទុក្ខ |
បាបជាជង្រុកកម្មវេរា |
|
|
បីដូចស្រមោលយើងគ្រប់គ្នា |
តាមគ្រប់វេលាទាំងយប់ថ្ងៃ |
។ |
|
ទីពីរត្រូវសាងអំពើល្អ |
កុសលបវរអចិន្ត្រៃយ៍ |
|
|
សន្តោសសង្គ្រោះអធ្យាស្រ័យ |
ការមានតម្លៃត្រូវខ្ញីឃ្មាត |
។ |
|
សាងល្អជាថ្នូរដូរយកសុខ |
ជាស្បៀងកប់ទុកកុំរវាត |
|
|
ជាតិនេះជាតិក្រោយគ្មានទុក្ខបៀត |
បុណ្យជួយគ្រប់ជាតិដល់និពាន |
។ |
|
ទីបីអប់រំទូន្មានចិត្ត |
ឱ្យល្អប្រណីតមិនបំពាន |
|
|
កុំល្មោភចង់បានមិនខ្មាសអៀន |
សន្តោសត្រូវរៀនមានមេត្តា |
។ |
|
ចិត្តជាប្រមុខជាប្រធាន |
ទប់ចិត្តទើបមានក្តីសុខា |
|
|
កុំបីភ្លើតភ្លើនក្នុងទោសា |
ពាលាមោហាអបាយមុខ |
។ |
|
ឱវាទទាំងបីត្រូវចងចាំ |
ធ្វើតាមបណ្តាំព្រះផ្តាំទុក |
|
|
គ្រប់ពេលវេលាជាត្រីមុខ |
យើងពិតបានសុខសាន្តរៀងអើយ |
|
|
ដោយ ភិក្ខុ វ៉ង់ សុភស្ត |
||
កំណាព្យApril 1, 2008 10:03 am
Comments »
No comments yet.
សូមប្រិយមិត្តបញ្ចេញមតិយោបល់ដោយប្រើពាក្យយ៉ាងសុភាពមិនតិះដៀងដល់ព្រះមហាក្សត្រនិងសាសនាទាំងពួង